GOLFLENGTE en LORENTZFACTOR

Met deze uitbreiding van de theorie worden de begrippen golflengte en Lorentzfactor geïntroduceerd, aangevuld met een nieuwe tabel die dient ter verduidelijking van de onderliggende concepten. Door gebruik te maken van numerieke waarden wordt beoogd de theoretische samenhang en de fysische betekenis van de voorgestelde relaties inzichtelijker te maken.

De golflengte ƛ vormt een fundamentele eigenschap van golfverschijnselen en wordt gedefinieerd als de ruimtelijke afstand tussen twee opeenvolgende punten met dezelfde fase. De Lorentzfactor ƴ beschrijft de relativistische relatie tussen ruimte en tijd als functie van de snelheid en speelt een centrale rol binnen de speciale relativiteitstheorie van Einstein.

Deze factor wordt gegeven door:

waarbij (v) de snelheid van het object voorstelt en (c) de lichtsnelheid in vacuüm. Naarmate (v) de lichtsnelheid nadert, neemt de Lorentzfactor sterk toe. Dit resulteert in relativistische effecten zoals tijdsdilatatie, lengtecontractie en een toenemende energie- en impulsinhoud van het systeem.

DIM Aarde

De referentiedimensie die overeenkomt met de waarneembare fysische werkelijkheid. Binnen deze dimensie gelden de bekende natuurwetten zoals beschreven door de speciale en algemene relativiteitstheorie van Einstein. De lichtsnelheid (c), de golflengte ƛ en de Lorentzfactor ᵞ nemen hier hun conventionele fysische betekenis aan.

DIM 2

Een theoretische dimensie die een eerste afwijking van de aardse referentiedimensie voorstelt. Binnen het model worden veranderingen in golflengte, lichtsnelheid en relativistische parameters onderzocht ten opzichte van DIM Aarde. Deze dimensie vertegenwoordigt een overgangstoestand binnen het dimensionale continuüm.

DIM 3

Een verder geëvolueerde dimensionale toestand waarin de relaties tussen ruimte, tijd, golflengte en relativistische effecten een andere schaal aannemen dan in DIM 2. Deze dimensie vormt een tussenstadium binnen de voortschrijdende overgang naar hogere dimensionale regimes.

DIM 4

De hoogste weergegeven dimensie binnen de tabel. Deze dimensie benadert de theoretische grens van het voorgestelde model en wordt gebruikt om de uiterste waarden en trends van de beschouwde parameters zichtbaar te maken. DIM 4 wordt hierbij beschouwd als een wiskundige uitbreiding van het dimensionale kader en niet noodzakelijk als een direct waarneembare fysische werkelijkheid.

Toelichting bij de tabel

De tabel heeft als doel de relaties tussen dimensies, golflengte, lichtsnelheid en Lorentzfactor op een kwantitatieve wijze zichtbaar te maken. De opgenomen waarden dienen niet enkel als numerieke voorbeelden, maar ook als hulpmiddel om de geleidelijke overgang tussen verschillende dimensionale toestanden te illustreren.

De kolommen zijn zo opgebouwd dat veranderingen in één grootheid onmiddellijk kunnen worden vergeleken met overeenkomstige veranderingen in andere grootheden. Hierdoor wordt inzicht verkregen in de onderlinge samenhang tussen de geometrische eigenschappen van een dimensie en de relativistische parameters die eraan gekoppeld zijn.

De tabel bestaat uit twee complementaire delen.

Het bovenste gedeelte presenteert een aspect van het heelal waarin de dimensies worden weergegeven als een representatieve selectie uit een oneindige verzameling mogelijke dimensies. Binnen deze voorstelling vloeien de verschillende dimensies geleidelijk in elkaar over, variërend van een zwart-gattoestand tot een theoretische grenssituatie waarin de parameter (c) naar oneindig tendeert. Deze grenssituatie wordt binnen de context van de theorie gebruikt als een wiskundig hulpmiddel om de overgang tussen verschillende dimensionale regimes te onderzoeken.

Het bovenste gedeelte dient daarom te worden geïnterpreteerd als een continu spectrum waarin de weergegeven dimensies geen afzonderlijke entiteiten vormen, maar manifestaties zijn van één onderliggende structuur.

Het onderste gedeelte beschouwt dezelfde dimensies afzonderlijk. Binnen deze voorstelling blijven de vergelijkingen en natuurwetten van de relativiteitstheorie van Einstein volledig behouden. Elke dimensie wordt hierbij behandeld als een afzonderlijk referentiekader waarin de relativistische relaties van ruimte, tijd, energie en impuls rechtstreeks toepasbaar blijven.

Beide tabellen worden gelijktijdig gepresenteerd omdat zij binnen deze theorie geen onafhankelijke beschrijvingen vormen, maar samen één geïntegreerd model representeren. Het bovenste gedeelte beschrijft de dimensies als een continuüm, terwijl het onderste gedeelte dezelfde dimensies afzonderlijk analyseert binnen het vertrouwde relativistische kader.

De gecombineerde voorstelling beoogt een samenhangend beeld te geven van de structuur van het heelal en van de onderlinge relaties tussen de verschillende dimensies, waarbij beide beschrijvingswijzen elkaar aanvullen en gezamenlijk één theoretisch geheel vormen.

In het bovenste gedeelte wordt de vergelijking tussen dimensies (DIM) weergegeven.

Daar wordt DIM 2  ,  DIM 3  ,  DIM 4  , bekeken vanuit de aarde .

De tijdfactor wordt berekend  uit :

Dat levert :

Voor DIM 4  is de tijdfactor  0.499654 wat betekend dat 1 sec op de aarde  0.499654 sec is in DIM 4.

Dit is geen Lorentztijdcontractie maar een schaaltransformatie tussen dimensies .

Voor de golflengten  hebben we :

Relativistische analyse van  :

De tabel bevat twee soorten tijdsvertraging.

a:   Dimensionele tijdsvertraging :  voor DIM 4 als voorbeeld = 0.499654

b:  De Lorentztijd : evenzeer voor DIM 4 als voorbeeld = 0.799668

Dit model bevat feitelijk twee verschillende mechanismen:

1. overgang tussen dimensies

2. beweging binnen de dimensie.

 

Nemen we    G     even onder de loep 

Hogere lichtsnelheid -------------> sterkere zwaartekracht.

Als de lichtsnelheid naar oneindig gaat , dan Z ook naar oneindig en de tijdschaal verdwijnt.

Onderaan de tabel gebeurt iets anders :

Beide beschrijvingen convergeren naar dezelfde limiet     t = 0.

De tijdsfactoren volgen exact uit de gekozen hypothese.

Voor DIM 4 krijg je  0.499654

Dat betekent niet dat er een object beweegt , maar dat de tijdschaal van DIM 4  ten opzichte van de aarde anders is.

De waarnemer op aarde ziet dat de klok in DIM 4    vier maal trager verloopt.

Onderste deel van de tabel ; hier bevindt de waarnemer zich binnen de betreffende dimensie. Voor DIM 4  geldt  C4 = 600000000 m/s . Binnen deze dimensie wordt vervolgens de speciale relativiteit toegepast.

Dit is een gewone Lorentz-tijdsdilatatie veroorzaakt door beweging binnen  DIM 4 . Daardoor zijn tijdfactor  en Lorentzfactor fysisch verschillend .

Het bovenste gedeelte geeft :

Het onderste deel geeft via de relativistische Dopplerformule :

In het grensgeval van zeer hoge dimensies ,  komen komen beide beschrijvingen samen .

Iedere DIM bezit haar eigen lichtsnelheid , haar eigen lokale Einstein-fysica en haar eigen maximale snelheid . De roodverschuiving tussen dimensies ontstaat door het verschil in Cn en niet door gewone beweging . De Lorentzdilatatie beschrijft beweging binnen een dimensie terwijl de tijdfactor de transformatie tussen dimensies beschrijft .

 

Korte Samenvatting

TOETS MET GEMETEN DATA

Onverwachte vaststelling  : De gemeten data geven dezelfde resultaten als de berekeningen tussen twee dimensies en kunnen dus evengoed geïnterpreteerd worden als zijnde dimensies met een andere tijdfactor in plaats van snelheden t.o.v. ons . Het heelal hoeft dus niet te expanderen . dit past onverwacht goed bij de theorie . Het heelal is eeuwig .