Het heelal is eeuwig

LAAT ONS EERLIJK BLIJVEN IN ONS DENKEN OVER HET BESTAAN VAN HET HEELAL

Wanneer wij nadenken over het bestaan van het heelal , stoten we als snel op een fundamentele vraag : is alles wat er bestaat onderworpen aan de tijd , of is er ook een werkelijkheid die buiten de tijd staat ?.

Deze vraag lijkt eenvoudig maar raakt aan de grenzen van ons denken . Misschien kunnen we deze vraag terugbrengen tot twee mogelijkheden . Ofwel is het bestaan gebonden aan tijd , ofwel bestaat er ook een werkelijkheid die niet gebonden is aan de tijd.

HET TIJDRIJK                                                                                                                                                                                                                                      De wereld die wij kennen is zonder twijfel een tijdrijk . Alles om ons heen verandert voortdurend . Elke seconde brengt een nieuwe toestand voort en laat de vorige verdwijnen . Ook de ruimte en de tijd zijn hier onlosmakelijk met elkaar verbonden.          Alles heeft zijn plaats . Alles heeft een vorm . Elk voorwerp , elk levend wezen en zelfs sterrenstelsels kennen een begin en een einde . Beweging betekend dat iets zich verplaatst van de ene plaats naar de andere. Tussen die plaatsen bestaat afstand . Snelheid beschrijft de afstand die afgelegd wordt in een bepaalde tijdspanne .              

Ook wij maken deel uit van dit tijdsgebonden bestaan . Ons lichaam ontstaat , groeit , veroudert en sterft . Geen enkel levend wezen ontsnapt aan deze wetmatigheid . De tijd vormt het kader waarbinnen alles zich afspeelt met inbegrip van ons denken .    Ons denken is erdoor gevormd . Onze hersenen zijn producten van het heelal en functioneren binnen dezelfde werkelijkheid waarin zij zijn ontstaan. Daarom denken wij spontaan in termen van verleden , heden en toekomst. Wij begrijpen gebeurtenissen als reeksen van oorzaken en gevolgen. Wij redeneren vanuit begrippen als begin en einde , groter en kleiner , vroeger en later.

Hierdoor ontstaat er een bijzonder probleem , wanneer wij proberen na te denken over iets dat niet aan tijd onderworpen is .         Wij beschikken immers niet over de mentale instrumenten om ons een volledig tijdloze werkelijkheid voor te stellen.                      Zelfs wanneer wij denken het begrip "oneindig " te begrijpen , blijven wij gevangen binnen onze gewone manier van denken . 

Het begrip "oneindig " fascineert de mens al eeuwen. Hier rijst de vraag of het werkelijk buiten tijd en ruimte ligt .                              Wanneer wij aan oneindig denken stellen we ons een proces voor dat nooit ophoudt . We tellen steeds verder , een , twee , drie ,    zonder einde , er kan altijd nog eentje bij. Maar daarin schuilt een opmerkelijke beperking . Het oneindige dat wij ons voorstellen , blijft afhankelijk van van een voortdurende opeenvolging . Er is steeds een volgende stap . Dat betekend dat ons denken nog altijd binnen de sfeer van tijd opereert .

Zelfs een eindeloze lijn bestaat uit opeenvolgende punten . Een eindeloze tijdsduur blijft een opeenvolging van momenten.            Ons begrip van oneindigheid is niet werkelijk tijdloos . Het is slechts een uitbreiding van tijd en ruimte tot voorbij elke grens die wij kunnen bereiken .

Het oneindige waarvan wij spreken is niet het ultieme , maar is slechts het uiterste punt waarop ons denken nog grip heeft .

HET TIJDLOZE                                                                                                                                                                                                                                    Wat zou het betekenen om werkelijk buiten de tijd  te bestaan .

Een tijdloze werkelijkheid kent geen verleden en geen toekomst . Zij verandert niet , omdat verandering alleen maar mogelijk is wanneer er een vroeger en een later bestaat . Zij heeft  geen begin  , want een begin veronderstelt een moment waarop iets nog niet bestond en daarna wel bestaat . Evenmin heeft zij een einde .

Je kunt het niet bereiken door te reizen , want elke verplaatsing heeft ruimte en tijd nodig . Je kunt het niet aanwijzen want het tijdloze heeft geen plaats nodig . Met ons begrip "oneindig" proberen we zo dicht mogelijk bij het tijdloze te komen maar we zullen het nooit kunnen bereiken . Het tijdloze kan enkel dingen bevatten die ook tijdloos zijn , dingen die dus geen vorm hebben , dingen die geen plaats nodig hebben , dingen die niet gebonden zijn aan tijd . 

Wanneer ik hier over nadenk dan komt de wet van de zwaartekracht in mij op  . De wet zelf kunnen we niet aanwijzen . zij neemt ook geen plaats in , zij is ook niet afhankelijk van een bepaald tijdstip .  Wat wij waarnemen zijn haar effecten  . Of een appel nu in  Afrika of in Amerika van de boom  valt , steeds is  dezelfde wet werkzaam . Voor de wet maakt het geen verschil waar of wanneer het gebeurt . Omdat de wet geen plaats inneemt is zij 

De zwaartekrachtwet bestaat eenvoudigweg . Zij is alom tegenwoordig .

zij    is     ( van het woord zijn ). Niet gisteren , niet morgen , maar altijd . Een werkelijkheid die niet ontstaat en niet vergaat maar eenvoudigweg aanwezig is . De wet zelf heeft de eigenschappen van het tijdloze en is eeuwig .

 

De wet "is" ( van het woord  "zijn")  .